Zes jaar Oase Creative: wat ik leerde over merken, mezelf en doorzetten

Op 4 juni 2020 schreef ik Oase Creative in bij de KvK. Vandaag bestaat het zes jaar. Meer dan 200 merken hebben we mogen bouwen, en de meeste staan er nog steeds.

Dit is geen verkoopverhaal. Het is het eerlijke verhaal: waar ik begon, wat ik fout deed, wat ik leerde, en waarom ik over twee dagen — als ik dertig word — meer zin heb in de volgende zes jaar dan ooit.

Het begon bij een flyer

Als kind raakte ik verslaafd aan maken. Photoshop, Cinema 4D, After Effects, video-editing — ik leerde het om Call of Duty-montages te knippen, 3D-intro's te bouwen en YouTube-achtergronden te maken. Dat creatieve zat er altijd al in. Een design-opleiding was daarna niet eens een keuze, het voelde vanzelfsprekend.

In Arnhem leerde ik de juiste mensen kennen. Mijn beste vriend draaide als dj, en zo rolde ik in het maken van flyers voor events en clubs. Daar zat het naast elkaar: de creativiteit én de hustle eromheen. Opdrachten binnenhalen, ergens voor staan, mensen blij maken met iets moois. Een merkgevoel neerzetten. Dat ging toen al goed, en het gaf me de smaak te pakken.

Van gratis design naar een KvK-inschrijving

In 2019 had ik een e-commerce merk met een partner. Die partner trok niet mee, en uiteindelijk hebben we de VOF stopgezet. Maar in dat jaar leerde ik tientallen e-commerce ondernemers kennen — en bijna allemaal hadden ze baat bij betere vormgeving.

Dus deed ik wat me het meest logisch leek: ik maakte gratis werk. In de communities rond al die e-commerce cursussen stuurde ik mensen spraakberichten. "Ik zag je merk, dat zou mooier kunnen — mag ik er iets gratis voor maken?" Zo bouwde ik een portfolio op. En op een gegeven moment kon ik er geld voor vragen.

Het werd drukker. Ik bouwde een eigen website — vreselijk lelijk, als ik er nu naar kijk moet ik lachen — en op 4 juni 2020 maakte ik het officieel. Wat begon als listingdesign groeide al snel uit tot een volledig bureau. Want ik kan meer dan listings. De diensten die ik zelf niet maakte maar wél van begreep — 3D, video, fotografie — kocht ik in bij creatieve vrienden om me heen. Zo werd Oase een agency, geen eenmansding.

De eerste klant die nog steeds klant is

Wie mijn allereerste klant was, weet ik niet meer precies. Maar er is er één die het waard is om te noemen: Tim Voet van LifeWise. Hij is op de dag van vandaag nog steeds opdrachtgever.

Tim is een van de weinigen uit die vroege e-commerce-lichting die nog overeind staat, met dezelfde passie en intensiteit voor zijn merk. We helpen hem nog altijd: zijn Shopify, alle fotografie, de video's, de website, SEO, handleidingen, verpakkingen, kaartjes — en meer. Die samenwerking loopt al jaren, en ik haal er nog steeds plezier uit. Tim zet me aan het denken. Dat soort opdrachtgevers maakt het werk de moeite waard.

Het moeilijkste was alles — en het moeilijkste jaar is nu

Ik was 23 toen ik Oase Creative begon. Geen geld, geen kennis, alleen motivatie en een hoop discipline. Ik ben assertief; ik heb nooit nagedacht over hoe het eruit zou zien als het níét lukte. Er was maar één optie in mijn hoofd, en dat was slagen. Onzekere tijden waren er genoeg, maar ze hebben me nooit tegengehouden.

Toch is het zwaarste jaar van deze zes het jaar van nu. De ontwikkelingen gaan razendsnel, en bijna iedereen bouwt zijn merk inmiddels met systemen. Het gevolg zie ik elke dag terug: merken zijn op elkaar gaan lijken. Mensen investeren weinig tijd in het merksysteem zelf.

Hier wil ik scherp in zijn, want het wordt vaak verkeerd begrepen. Een tool is niet het probleem. Een tool is zo goed als het systeem en het oordeel dat je erin stopt. Wie een sterk merksysteem, een goede pijplijn en slimme automatisering bouwt, kan met dezelfde technologie prachtig werk maken. Maar wie de lat laag legt en tevreden is met het eerste het beste resultaat, krijgt generiek werk terug. Ik zie klanten zelf foto's genereren of een merkstijl in elkaar klikken, en het valt vaak tegen — niet omdat de techniek niet kan, maar omdat er geen creatieve richting en geen oordeel in zit. De waarde zit in het systeem dat je voert, niet in de knop die je indrukt.

Wat ik leerde over merken bouwen

Alles kan werken als je er goed over hebt nagedacht. Ik geloof in volledige creatieve vrijheid in kleur en vorm — er is geen goed of fout. Maar slechte logo's bestaan wél, en slechte keuzes ook. Ze ontstaan als je merk niet aansluit op wat je wilt uitstralen en op wat de klant ervaart als hij je tegenkomt.

Daar zit mijn sterkste overtuiging: een goed begin is het halve werk. De eerste steen, de fundering, bepaalt hoe sterk de rest kan worden. Je wilt geen mank fundament. Echte branding vraagt een creatieve én een commerciële blik, gericht op conversie — afgestemd op het platform, de doelgroep en de missie.

Wat de meeste e-commerce ondernemers over het hoofd zien, is consistentie. Ze lanceren een product of twee, en een jaar later moeten ze al rebranden omdat er geen lijn zit tussen de listings, de website, de verpakking en de handleiding. Investeer in het begin net iets meer, en je merk is later makkelijker schaalbaar en goedkoper uit — ook als je internationaal wilt opschalen. Daarom voeden we onze klanten op. Niet om moeilijk te doen, maar omdat de kantjes ervan aflopen je het merk kost dat je had kunnen worden.

Stoppen is nooit een optie geweest

Natuurlijk zijn er momenten geweest dat ik dacht: moet ik hiermee stoppen? Na een paar slechte maanden, als er minder opdrachten binnenkomen, als de ontwikkelingen te snel gaan. Dat hoort bij ondernemen.

Maar stoppen is geen keuze. Als je ergens aan begint, maak je het af — dat heb ik van huis uit meegekregen. Een verhaal eindigt pas als je daar zelf heel bewust voor kiest, niet omdat je lui bent geworden en het kaartenhuis inzakt. Mijn verhaal is nog lang niet klaar. Ik ben slimmer dan ik ooit was, en mijn skillset is in anderhalf jaar enorm gegroeid.

En er liggen twee doelen. Oase Creative het grootste agency-merk van Nederland maken als het gaat om het bouwen van e-commerce merken. En met de software die we hebben gebouwd duizend gebruikers bereiken, om andere bureaus beter te maken en een netwerk van agencies aan elkaar te knopen.

De fout die me een klant kostte

Ik ben ooit te laconiek omgegaan met een video-opdracht. Een paar shots waren verpest, en de klant was niet tevreden. Wat ik ook deed om het recht te zetten, het was niet genoeg — uiteindelijk vroegen ze of al het werk dat we voor hen hadden gemaakt offline gehaald kon worden. Zonde, want het gaafste werk dat we hadden afgeleverd was echt mega goed. Alleen die ene video was minder.

Dat snap ik, en daar heb ik van geleerd. Dat zijn de dingen die je één keer fout doet en daarna nooit meer laat gebeuren. Er zijn ook klanten geweest die bot waren, of zelfs agressief om kleine dingen — dat hoort er soms bij als karakters niet matchen. Het maakt je niet kleiner. Het maakt je slimmer en sterker.

In stille periodes bouw ik

Een andere fout, vroeger: in de stille periodes deed ik te weinig. Niet bezig met innovatie, outreach, marketing, of het verbeteren van systemen en producten. Juist dán had alles verbeterd moeten worden.

Dat is wat ik mijn jongere zelf zou meegeven. Als het stil is, fix je op de infrastructuur van je onderneming. Ga niet afwachten, en wees niet bang of onzeker. Met de juiste intenties komt het uiteindelijk goed — maar alleen als je in die rust blijft bouwen in plaats van stil te zitten.

Waarom ik nu de software én de agents bouw

Een design-bureau runnen betekent vechten tegen fragmentatie. Je bestanden staan op de ene plek, je downloadlinks op de andere, je communicatie weer ergens anders, je projectmanagement in nóg een tool, je facturatie en je formulieren los daarvan, en dan moet je ook nog je website onderhouden. Acht losse tools om één bureau draaiende te houden.

Daarom bouw ik met Lam Hoang aan Oase software. Eén platform waar alles leeft: bestanden, communicatie, facturatie, projectmanagement, formulieren, en een feedbacksysteem waarin klanten met annotaties direct op het ontwerp kunnen reageren. Er zit een klantportaal in — wat bijna geen bureau heeft — en een ingebouwde marketing-laag die de context van een project omzet naar content. Door multi-tenancy kun je met hetzelfde account eigenaar zijn van het ene bureau en klant of teamlid bij het andere. Zo kunnen agencies straks met elkaar samenwerken in plaats van naast elkaar.

En dan is er Milo: het agent-systeem dat ik samen met dit platform heb opgezet en dat een groot deel van de bureau-operatie draait. De gedachte erachter is simpel. Waarom zou je nog in een CMS inloggen als je agent dat kan beheren, je een bericht stuurt en een screenshot terugstuurt om te laten zien hoe het eruitziet? Het is makkelijker dan ooit om systemen met elkaar te laten praten. Bouw je eigen unieke systeem, investeer er tijd in, en haal het micromanagement uit je dag. Weinig ondernemers hebben op dit moment systemen die elkaar zó aanvullen. Dat is wat mij betreft een game changer.

Waar productfotografie heen gaat

Eerlijk: ik geloof dat de simpele productfoto — pakshot op een witte achtergrond — grotendeels gegenereerd gaat worden. Daar gebruik ik liever een systeem voor. Maar lifestylefotografie is een ander verhaal. Modellen en locaties scouten, een shoot orkestreren, de art direction de juiste kant op sturen — dat vraagt menselijke input. Op locatie maak je beelden die echt aanvoelen, en mensen voelen dat verschil.

Daarin zit onze verschuiving. We zetten zwaarder in op branding guidelines en op het bouwen van systemen, zodat merken zelf met generatie aan de slag kunnen. Maar de merken zélf bouwen we met mensenhanden, zo opgezet dat het een creatief, eerlijk en commercieel converterend geheel wordt — en niet het zoveelste merk met dezelfde knoppen, fonts en kleuren. Het is aan ons om te maken wat een systeem niet kan. Wij zijn de ideale input om een systeem te laten slagen.

Waar ik het meest dankbaar voor ben

Voor de mensen om me heen. De mensen die er nog steeds zijn, die me helpen, die in me geloven. De kansen die ik heb gekregen, al mijn opdrachtgevers, de merken die ik heb mogen bouwen, de kansen die ik niet heb laten liggen. Dat is wat me door wil laten gaan, kosten wat het kost. Omdat ik in mezelf geloof, in het idee en in de ambities.

Wat ik mezelf van 23 zou meegeven

Eén ding: eerder durven delen. In zes jaar heb ik bijna niets online geplaatst — wat ik deed, voor wie, en waarom. Building in public had ik veel eerder moeten oppakken, en het was waarschijnlijk ontzettend waardevol geweest. Die professionaliseringsslag maak ik nu, en het is meteen waar ik het meest trots op ben: laten zien wat ik kan en daar zelf achter gaan staan.

En verder: begin gewoon, en kijk waar het schip strandt. De koers is minder belangrijk dan het gevoel dat je najaagt — dat gevoel bepaalt uiteindelijk de richting. Doe dingen op je onderbuik, zolang je zeker bent van je zaak en achter je keuzes staat. Hak je een knoop door, dan is die ook gehakt. Wees eerlijk met jezelf, en als iets fout gaat: word er niet boos om, want juist daardoor word je beter.

Over twee dagen word ik dertig. Slimmer en volwassener dan ik ooit was. Wat ik wil laten zien, is dat een jonge gast als ik enorme waarde in een onderneming kan stoppen — omdat ik van veel onderwerpen veel weet. Een generalist, maar op het hele gebied van branding een specialist. En wat ik zelf niet ben, daar heb ik de juiste connecties en partners voor. Met de juiste persoon maak je van een team een dream team.

Wat ik hoop dat mensen voelen

Als mensen over Oase praten, hoop ik dat ze het hebben over het team, over het werk dat we maakten, en over een persoonlijke ervaring en connectie met de eigenaar die ze heeft geholpen. Dat is het doel: iedereen bij de hand nemen en persoonlijk begeleiden door het hele traject van een merk bouwen dat ook commercieel werkt en converteert voor de ondernemer — en zo de waarde van dat merk verhoogt.

Ik hoop dat ze voelen wat ik ze probeer te geven. Als ik kijk naar wat er online over ons staat, durf ik te zeggen dat dat aardig lukt.

Waar Oase over zes jaar staat

Dan zijn we nog steeds dezelfde branding agency — maar met grotere, leukere klanten en sterkere merken. De mensen om me heen zijn meegegroeid en staan op de plekken waarvan ze durfden te dromen. In de software staan dan tienduizenden design-bureaus ingeschreven, en hebben we het platform uitgebouwd tot waar het hoort te zijn. Een bureau runnen is dan leuker, makkelijker, goedkoper en meer verbonden — zodat iedereen voor een eerlijk bedrag kan ondernemen met de juiste tools in handen.

Zes jaar in één zin samenvatten is me niet gelukt, en dat geef ik eerlijk toe. Maar als ik het toch moet proberen: stop nooit met geloven in het gevoel dat je had toen je begon.